kakua ꨆꨆꨶꨩ [Cam M]

 /ka-kʊa/

(d.) đất cày vỡ = terre qui a eu premier labourage.
  • kakua kruak mâk ꨆꨆꨶꨩ ꨆꨴꨶꩀ ꨟꩀ đất cày vỡ để khô nước = terre labourée, durcie par défaut d’irrigation.
  • langaom kakua ꨤꨊꨯꨱꩌ ꨆꨆꨶꨩ đất vỡ cày đã nhuyễn.

 

Wak Kommen